سه شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۵
درسایه برخی سیاسی بازی‌ها؛
رویای پرتاب ماهواره دانشجویی به حقیقت می‌پیوندد؟
ماهواره‌های دانشجویی که حدوداً سه سال است با انواع بی‌مهری‌ها مواجه شده‌اند، فعلاً قرار شده فقط یکی از آن‌ها در سال جاری پرتاب شود. به نظر می‌رسد پاسخ دانشمندان جوان ایران این نیست.

به گزارش پایگاه خبری ایران روشن؛ دانشجویان یک کشور، سهمی اساسی در پیشبرد اهداف علمی و اجتماعی آن کشور دارند. آنجایی که دانشجویان قدم می‌گذارند، صحبت از علم به میان می‌آید و آن‌ها همیشه خود را در این عرصه به‌درستی پیشتاز می‌دانند.

حال دانشجویان این سرزمین نیز در همین موقعیت حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. فناوری‌های مختلف یکی پس از دیگری در این سرزمین بومی می‌شوند و هر از چند گاهی می‌شنویم که ایران فلان فناوری را بومی کرد، یا مثلاً ایران انحصار فلان قطعه را که در دستان 4 کشور بود، شکست.

یکی از این علوم مهم، علم هوافضاست که جوانان ایران ید طولایی در آن دارند. دیگر چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید ایران را به‌عنوان یک قدرت نوظهور در این عرصه بدانیم. ما حتی موجود زنده به فضا فرستاده‌ایم و چیزی نمانده که اولین انسان را نیز بفرستیم.

تمام این‌ها حاصل تلاش استادان و دانشجویانی است که شب و روز خود را جهت اعتلای ایران اسلامی قرار داده‌اند و برای پیشرفت آماده‌ی مواجهه با سخت‌ترین شرایط هستند.

اما یکی از عواملی که همیشه بر سرعت رشد فناوری در کشورهای مختلف تأثیرگذار است، میزان حمایت‌های مالی و امکاناتی دولت‌ها برای دانشمندان جوان خود است، چیزی که شاید هنوز آن‌چنان در ایران تبدیل به یک فرهنگ نشده است.

موضوع ماهواره‌های دانشجویی، مانند بسیاری از موضوعات دیگر، جنبه‌ی بهره‌برداری سیاسی ندارد و یک موضوع صرفاً علمی است، اما گاهاً شاهد آن هستیم که برخی رفتارها باعث سیاسی جلوه دادن این ماجرا می‌شود.

در سال‌های گذشته سازمان فضایی ایران زیر نظر مستقیم ریاست جمهوری قرار داشت؛ این موضوع به دلیل اهمیت پیشرفت سریع در این حوزه و شکستن مرزهای انحصار انجام‌شده بود و از نتایج آن می‌توان به پرتاب چندین ماهواره اشاره کرد. حدود سه سال است که این حوزه از زیرمجموعه ریاست جمهوری خارج‌شده و به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات منتقل‌شده است.

این موضوع نه‌تنها پرتاب ماهواره‌های دانشجویی مختلف را از دستور کار خارج کرد بلکه امیدها برای پرتاب ماهواره‌های دانشجویی و بررسی نقص‌های آن را نیز تقریباً نابود کرد. پرتاب ماهواره چند سالی است تبدیل به یک رؤیا شده است.

خارج شدن مجموعه فضایی کشور از حالت زیرمجموعه‌ی مستقیم ریاست جمهوری و تحویل آن به یک وزارت، در حالی انجام‌شده است که این موضوع بی‌شک زمینه‌ی بی‌توجهی به این سازمان مهم را کلید زده و بسیاری از وعده‌ووعیدها را نصیب دانشجویان کرده است.

گاهاً بهانه‌هایی از قبیل نبود ماهواره‌بر به علت تحریم‌ها نصیب دانشجویان شده است که امید آن می‌رفت باگذشت حدود یک سال از توافق برجام و چندین ماه از اجرایی شدن آن، این مشکل از میان برداشته شود که نشد.

رئیس سازمان فضایی کشور چندی پیش در نشست خبری خود و در پاسخ به این پرسش که ماهواره‌های جدید با چه ماهواره بری پرتاب می‌شوند، گفت: سیاست سازمان بر این است که ماهواره‌های داخلی را با پرتابگرهای داخلی پرتاب کند. در حوزه فضایی برنامه‌های توسعه ماهواره‌ها و ماهواره‌برها هم‌زمان است که امیدواریم این موضوع اجرایی شود. سازمان علاقه‌ای به استفاده از پرتابگرهای خارجی ندارد مگر اینکه مجبور شویم.

این موضوع به‌خودی‌خود بار سازمان فضایی را سنگین‌تر می‌کند، چراکه به نظر نمی‌رسد با این وضع مشکلاتی از قبیل نبود ماهواره‌بر داشته باشیم.

بهرامی در ادامه در خصوص ماهواره‌های آماده پرتاب ابراز داشت: ماهواره دوستی دانشگاه شریف آماده پرتاب است که اولین پرتاب در امسال خواهد بود. ماهواره‌های امیرکبیر و ناهید 1 هم از طرف سازنده قول داده‌اند که برای امسال آماده پرتاب شوند. پیش‌بینی ما این است که امسال حداقل یک پرتاب خواهیم داشت. ولی برای پرتاب دوم یک رقابت سه‌گانه خواهیم داشت که هرکدام از ماهواره‌ها که زودتر آماده پرتاب شد در مدار قرار خواهد گرفت.

بااین‌وجود به نظر می‌رسد سازمان فضایی گامی اساسی در این راستا بر خواهد داشت.

وی چند روز پیش و پس از نشست خبری مذکور نیز دوباره قول پرتاب ماهواره دوستی را در سال جاری داد و گفت: نخستین ماهواره‌ای که امسال در نوبت پرتاب قرار دارد، ماهواره‌ی دوستی است که با همکاری دانشگاه صنعتی شریف ساخته‌شده و به نظر می‌رسد که در نیمه‌ی دوم امسال این پرتاب انجام شود.

این موضوع می‌تواند خستگی دانشجویانی که با سختی‌های فراوان این ماهواره‌ها را طراحی کرده‌اند و یا حداقل در طراحی آن همکاری داشته‌اند را از تنشان خارج کند. با ادامه این روند نباید انتظار چندانی از پیشرفت ماهواره‌های ایرانی داشت. پرتاب یک ماهواره‌ی دانشجویی آن‌هم پس از سه سال، پاسخی مناسب به دانشمندان جوان این سرزمین نیست.

فرض کنیم که ایران نباید جامعه جهانی را تحریک کند! اما بی‌شک همین دستاوردها دشمنان را پای میزهای مذاکره و التماس به ملت ایران کشاند. دستاوردهایی که جدیداً با بی‌مهری روبرو می‌شوند.

/انتهای پیام

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرين عناوين
پربازديدها
پربحث ترین ها