يكشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵
به بهانه سالگرد شهادت کامران نجات اللهی:
نگاهی به دوران مبارزه شهید نجات اللهی با رژیم شاهنشاهی
همزمان با اوج‏گیری نهضت انقلابی-اسلامی مردم ایران علیه رژیم منحوس پهلوی در دوم دی ماه 1357، نزدیک به هفتاد تن از استادان دانشگاه‏ها در اعتراض به رفتار خشونت‏ آمیز مأموران نظامی رژیم شاه و سرکوب مبارزات حق‏طلبانه مردم مبارز و مسلمان ایران و نیز تعطیلی دانشگاه‏ها از طرف رژیم، در ساختمان مرکزی وزارت علوم در مرکز تهران تحصّن کردند.

به گزارش پایگاه خبری ایران روشن؛ تاریخ معاصر کشور ما همزمان با اوج گیری نهضت انقلاب اسلامی ایران و قبل از آن، همواره شاهد صحنه های بی نظیر و تأثیرگذاری بوده است. یکی از این صحنه های تأثیرگذار که مصادف با امروز نیز هست، واقعه ی تحصن اساتید دانشگاه ها در اعتراض به سیاست های رژیم منحوس پهلوی و شهادت استاد کامران نجات اللهی در این واقعه است.

کامران نجات‌اللهی در سال 1333 در شهرستان بیجار از توابع استان کردستان متولد شد. وی، دوران کودکی را با سلامتی و نشاط سپری کرد. او پس از اتمام دوره دبیرستان، در رشته مهندسی راه و ساختمان در دانشگاه علم و صنعت به تحصیل پرداخت. نجات‏اللهی سپس به دانشگاه امیرکبیر راه یافت و پس از اخذ دانش‌نامه کار‌شناسی ارشد، توانست به دوره دکتری وارد شود.

حضور و فعالیت شهید نجات الهی برای امضای بیانیه دانشگاهیان به مناسبت 17 شهریور و دفاع از حقوق زندانیان باعث گردید وی مورد توجه دستگاه های امنیتی گردد.

تحصن در وزارت علوم

همزمان با اوج‏گیری نهضت انقلابی-اسلامی مردم ایران علیه رژیم منحوس پهلوی در دوم دی ماه 1357، نزدیک به هفتاد تن از استادان و مدرسین دانشگاه‏ها در اعتراض به رفتار خشونت‏آمیز مأموران نظامی رژیم شاه و سرکوب مبارزات حق‏طلبانه مردم مبارز و مسلمان ایران و نیز تعطیلی دانشگاه‏ها از طرف رژیم، در ساختمان مرکزی وزارت علوم در مرکز تهران اجتماع و تحصّن کردند.

این تحصُّن، رژیم را به خشم آورد، زیرا دیگر قشرها هم از استادانِ متحصِّن حمایت می‏کردند.

شهادت استاد نجات اللهی

عوامل و عناصر امنیتی و ساواک برای سرکوبی دانشگاهیان و در هم شکستن تحصن آنان با طراحی قبلی در صدد به شهادت رساندن استاد نجات اللهی برآمدند و سرانجام در روز 5 دی 57 قلب مملو از عشق به امام و اسلام ایشان را هدف گلوله قرار دادند؛ و استاد کامران نجات اللهی از استادان جوان دانشگاه پلی تکنیک تهران در 27 سالگی به شهادت رسید.

شاهدان عینی می گویند هنگامی که یکی از استادان بسیار جوان دانشگاه پلی تکنیک به نام کامران نجات الهی که تنها 24 سال داشت در بالکن طبقه ششم برای سخنرانی برای متحصنین حاضر شد به ضرب گلوله مجروح گشت و پس از انتقال به بیمارستان با وجود تلاش پزشکان به شهادت رسید.

دقیقاً مشخص است که این جنایت از پیش تعیین شده و نشانه گیری بر اساس شناخت و جهت بوده است و از یکی از ساختمان های دورتر از محل توسط یک تیرانداز ماهر انجام شده است زیرا استاد نجات الهی در فاصله چند متری لبه بالکن بوده است.

فردای آن روز در ششم دی ماه 1357، با حضور ده‏ها هزار نفر که در پیشاپیش آنها، آیت‏اللَّه سید محمود طالقانی حرکت می‏کرد، پیکر شهید نجات‏اللهی تشییع شد. مراسم تشییع جنازه استاد نجات اللهی، یکی از صحنه‏های خونین دوران انقلاب را رقم زد که با یورش مزدوران پهلوی به شهادت بیش از 250 نفر از مردم مسلمان در میدان انقلاب تهران منجر شد.

سرانجام پیکر مطهر شهید نجات اللهی در بهشت زهرا دفن شد و این چنین بود که فرزند برومند دانشگاه، پروانه وار، خود را به آتش گلوله جلادان خونخوار زد و با سرخ‏رویی به لقاء پروردگار خویش شتافت.
خون پاک و مطهر این شهید توانست بعنوان اولین استاد شهید دانشگاه از مهد شهید پرور بیجار، کلاس درس دیگری را برای دانشجویان و دانشگاهیان دیگر و همچنین برای مردم انقلابی برگزار نماید که پس ازمدتی رژیم سفاک را به زباله دان تاریخ و سیاه راه استکبار بفرستد.

پیام مادر استاد شهید نجات اللهی

در پی این حوادث روزنامه اطللاعات روز دوشنبه 16 بهمن سال 1357 در ضمیمه ی خود نوشت:

فاطمه نجات اللهی مادر استاد شهید کامران نجات اللهی با ارسال پیامی از ملت قهرمان ایران، روحانیون، سندیکای نویسندگان و خبرنگاران، استادان و دانشجویان غیوری که در مراسم یادبود استاد شهید نجات اللهی شرکت کرده و ابراز همدردی کرده اند سپاسگزاری کرد.

در این پیام همچنین آمده است: ایران بیشه شیران و مرکز دلیران است، دل هر سنگی که می شکافیم قلب دلیری از ایرانیان در آن می بینیم، هر مشت خاکی که بر می داریم روح جانباری در آن می نگریم، ترانه جویبار خروش دلاوران را بگوش می سپارد، لاله های سرخ فام حکایت از رخساره های خونین جنگ آوران می کند.

آفرین بر آن رادمردان و جوانان پرشور و غیوری که با خون سرخ خود دامان دماوند و الوند را پر از گل سرخ نمودند.

درود بر روان پاک آن شهدای غرقه بخون و گلگون کفن که در تشییع جنازه فرزند شهیدم کامران نجات اللهی و در زیر رگبار مسلسل جان باختند. درود بر آن رادمردان دلیری که در دورترین نقاط ایران برای بزرگداشت شهادت استاد قهرمان و مبارز خود در جوش و خروش و تظاهرات خونین فرو رفتند و دهها قربانی و صدها زخمی بجای گذاشتند. این شهیدان خفته بخون زنده و جاویدانند و بر سر خوان خدا میهمانند.

** در سال ۱۳۸۸ کتابی به نام «فصل گل یخ» از زندگینامه ی این شهید والامقام به صورت داستانی منتشر شد.      

 

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرين عناوين
پربازديدها
پربحث ترین ها